tesettür ve insan analizi bilgisi

tesettür ve insan analizi bilgisi 

tesettür diyorki arasında" dedi sıkıntıyla. Her ne Vadarv,^ ] açmak istemese de o da Jaymie'yi merak ediyordu^ "Bulduğum doğru ama öldürmedim. Ölüm bir kurtuluş olurdu" dediğinde Vanselt şaşımuştı önce Jaymie'yi uyardığı anları hatırladı.
"Sormaya korkuyorum ama soracağım. Peki ne Edvvard onlar özgürler biliyorsun" dedi Vanselt sovVs^ istediklerini iki kelimeye sığdırarak. "Hep beni taiMiıî^ı söyler durursun. Sence ne yapmış olabilirim?” diye!«^ Edvvard. Yüzündeki gülümseme yerini öfkeyebııahsa^ "Jaymie söz konusu olunca seni tanıdığımı soşV» mem. Şu an sende merhametten eser göremiyorum â*d.
"Jaymie hayatını bir köle olarak tamamlarken, NWıı kilit altında benim istediğim sürece yaşayacak. İşin®» kısmı Daisy özgür kalacak"

"Bir anlaşma gibi duruyor." dedi Vanselt duydıAir dan memnuniyetsizliğini ifade eden bir ses tonuyla. "Kuralları ben koyuyorum."
"Edvvard pişman olacağın şeyler yapma, onu sun. O da seni seviyor."
Edvvard sinirle "Sevmek mi? Bizi bir arada larsın sevgimizi... Ne dersin?" dedi aıüden.Varî mış Edvvard'ın ne yapmaya çalıştığım anlamıyor "Bana neyi ispatlamaya çalışıyorsun?"
"Ona karşı bir şey hissetmediğimi..."
"Bunu bana ispat etmene gerek yok Ed\v; yorum diyorsan sevmiyörsündür" dedi Vau! la. Edvvard duymamış gibi "Lütfen burada
çftlı^ götürmek istiyorum. Orayı seveceksin Angela çok çevdi" dediğinde Vanselt şoke olmuştu. Karşısında duran \f konuşan adam, tanıdığı Edward'tan çok farklıydı. "Siz nasıl uygun görürseniz..." diyebildi ve baloyu erken biti-np sarayda ona aynlan odaya çıkmadan önce Amanda'ya olanlan anlatb.
Amanda "Jaymie yasalara göre özgür. Ona yardım etmeliyi/" dedi sinirle.
"Edward kendinde değil Amanda.tesettür Jaymie onda bir hastalık gibi! Yapabileceğimiz hiçbir şey yok."
"Bu haksızlık!"
"Bunu kendin söylemeyi denesene" dedi Vanselt.
"Seni korkak! Sen yarın bir git bakalım. Duruma göre hareket ederiz" dedi Amanda ısrarla. Vanselt sesini çıkarmazken Edvvard balo bitmek üzereyken yanına geldi 'Gece yola çıkmaya ne dersin?" dedi sıntarak. "Siz nasıl isterseniz Prensim" dedi Vanselt gülümseyerek. Yola çık-tıklannda Edvvard, Jaymie'yi göreceği için gergindi. Kendine ona çok kötü davranmayacağını söyleyip durdu.
Javmie çiftlikteki odasında Daisy'e mektup yazıyordu. Enna gecelik üzerinde telaşla kapısmı çalıp içeri girdiğinde "Tannya şükür uyumamışsın. Prens yanında misafiriyle geldi" dedi telaşla.
Javmie "Angela mı?" diye sordu.
"Hayır, bir erkek" dediğinde Jaymie korkuyla "Beni birisine vermez değil mi?" diye ağlamaya başladığmda Enna ona sanlıp gözyaşlarına boğuldu. "Sanmıyorum ben..." dediğinde kapı çalındı. Rose içeri girdi ve "Prens seni çağırıyor" dedi Jaymie'ye bakarak, sonra Enna'ya döndü. "Misafir odasının hazırlanmasını istiyor" dediğinde Jaymie iyice panik olmuştu "Enna beni birine verecek" diye hıçkırdı. Enna çaresiz "Korkma lütfen! Bence geçiv'orlardı uğradılar" dedi kendi söylediğine inanamayarak. Jaymie başım
çocuk gibi tamam anlamında salladı ve gözyaşı^ köle kıyafetlerini giydi. Saçlarını toplayıp sal(^^^ de Edvvard ve Vanselt koltuklardaydılar, Vanseltr!^ gördüğünde adeta dondu. Jaymie, güzelliğine di ama zayıflığı, yüzündeki korku ve duruşunda bitkinlikle adeta çökmüştü.
"Jaymie, merhaba!" dedi Vanselt. Jaymie Edvvard'a baktı. Ellerini önünde birleştirip başuu 5^ , ve "Hoş geldiniz efendim!" dediğinde biraz olsun mış, Edvvard'ın onu hediye vermeyeceğini anlamışa selt, şaşkınlıkla bakarken Edvvard, "Bize yiyecek bir hazırla!" dedi sertçe. Jaymie eğilerek odadan çıkhğa^ Vanselt "O çok..." dedi ve sustu. Jaymie'nin hâJinj j^iı maya kelimeler yetersizdi.
Edvvard "...Ne?" dedi içi içini yerken intikamıylagm^ luydu.
"Edvvard buna gerek yok. Bu sen değilsin! Onunel^ getirmişsin! O bir köle değil! Sen söylemiştin, o hiç bir» man köle değildi" dediğinde Edvvard sinirle yerineleri» kıp odada dolanmaya başladı.
"Beni bu hâle getirip aşkımı kullanan o! Benim iyi* yetimi, sevgimi istemeyen, güvenmeyen o! Köle olduğos binlerce kere başıma vuran o! Şimdi gerçekten köle! Som lanna katlanıyor" dedi hırsla.
Vanselt tam bir şeyler söyleyecekken, Enna önde)» mie arkada elinde koca bir tepsi içeri girdi. Masaya sen» açarken sonrasında sırayla bardaklar, çatallar ve tabili n yerleştirdi. Edvvard gelen telefonla bahçeye çıkügına-Vanselt masayı hazırlayan Jaymie'nin yanma geçti.
"Jaymie nasılsın?" dedi üzüntüyle.tesettür Jaymie korkın* ona bakmadan "Teşekkür ederim efendim" dedi ürkek-Vanselt, Jaymie'nin içler acısı hâlini görünce kardeşinel» vermişti. Edvvard,
61dunı\\wdu 'laymie buradan seni çıkarabilirim" dedi pzhbır hMİtuHa. Javmie dehşetle ona bakarken "An., anla-(Ndıtn?' dedi ürkekçe.
'Amanda \ı hatırlıvorsun, kız kardeşim, ona buranm ıdresmı vermem \-eterli."
javmie telaşla tepsiyi eline alıp "Lütfen böyle bir şeye Uikmavm. Marlon ve Daisy onun elinde, ben istemiyorum... Ben ıviyım... Benim yüzümden kimse zarar görme-sın. Sizi oldurur. Lütfen benden uzak durun" dedi ve hızla uzaklaştı.
Vanselt Edvvard içeri girdiğinde Jaymie'nin ne kadar korktuğunu anlamıştı. "Bu daha ne kadar sürecek?" dedi üzüntü vle.
"Ölene kadar, köle olarak hayatmı tamamlayacak"
'0 zaman fazla sürmeyecek."
"Seni rahatsız eden ne?" dedi Edvvard sakince.
“Şensin* dedi Vanselt tepkiyle. Edvvard ona soru sorarcasına bakarken Vanselt "Ben, dostunum ve seni tanıyamı-vonım. Ona ne yapıyorsan işe yarıyor, intikamın alımyor. Sana bir tek soru soracağım, dürüst ol! Sonu nereye varacak?* dedi.. Edvv'ard için bu hiç düşünmediği bir soruydu.
"Sonu belli, ben sıkılana dek burada yaşamaya devam edecek'
“Edıvard bunu ne ona ne kendine yapma. Sırf seni istemedi, senden kaçtı diye bunu ona yapamazsın. Onu seviyorsun' dedi Vanselt. Edvvard gözlerini kapatıp bağırmaya başladığında Vanselt bağırışlarını sakinlikle karşıladı.
"Hayır sevmiyorum! O benim için geçmişte kaldı!"
"Beni buraya ispat için getirdin ama bcm dostun olarak yme söylüyorum. Kendini kandırma Edvvard ya onu oldu-l^pbi kabullen ya da serbest bırak. İnsanları tercihlerinden dolayı suçlayamazsın. Bir şeyi suçlaman gerekiyorsa köleliği suçla! Ya da onun aklına girip, toyluğundan, kor-
kularından yararlanlan suçla" dedi Vanselt ve "İzninizle majesteleri bu kısa gezi için size teşekkür^ ve daha fazla dostluğumuzu zedelememek adınaby, ayrılıyorum" dedi onay isterce.
"Seninle dostluğumu kimse bozamaz bunu bilıy#,,^ dediğinde Vanselt dayanamadı "Haklısınız Prensin,^ aynı şeyi ben kendim için şu an söyleyemiyorum. le..." dedi ve selam verip odayı terk etti. Edvvardn^, öylece kaldı. Jaymie elinde yemek kâsesi mutfaktarç,, salona gelirken koridorda Vanseltle karşılaştı. Jaynı»^ gıyla selam verip yüzüne bakmazken Vanselt kolunum ve "Jaymie sana söylediklerimi bir düşün, bunakatlanm zorunda değilsin. Edvvard aklını kaçırmış gibi sağlıklı^ şünemez hâlde! Sen özgür birisin ve bunu bir şekildeij bullenmeli."
"O değil! Ben kabullenmek zorundayım, başka ças yok. Kimse onu durduramaz" dedi ve kolunu kwt«r "izninizle" diyerek salona girdi. Elinde çorba kâsesi seb verip çorbayı masaya yerleştirdi ve tabağm birini elmeb servise başladı. Edvvard dişlerini sıkarak "Herkesi lw tarafına çekmeyi başarıyorsun" dediğinde Jaymie knia la kâseye çorbayı koyup iki adım geride beklemeş'e bış dı.tesettür sundu.